Gökhan Ateş
Sol sol sol sağ sol
20 Nisan 2016 Çarşamba 20:14:53

O GÜN

*

Her yıl o gün okulun önünde bir telaş…

Annem yine o günlerden birinde elimden tutup orada açılmış seyyar tezgahlardan birinin yanına sokuldu…

Sapı plastik bir bayrak alıp avcumun içine bıraktı…

Sonra eğilip yumuşak bi ses tonuyla “Kaybetme sakın. Elinden de düşürme emi oğlum” deyip, mavi önlüğümün ön cebine bir mendil sıkıştırdı.

Son kez baştan aşağı süzdü, önlüğümün ütülü yakasına baktı, küçük düzeltmeleri de yaptıktan sonra “Haydi bakalım şimdi koş sırana gir” dedi.

Sınıf ortalamasının üzerinde uzunluğa sahip olduğumdan yerim, ya en arkada ya da en arkanın bir önünde olurdu…

*

Klasik toplanma töreninin ardından haydi bakalım: “sol sol sol sağ sol”

Okul bandosu eşliğinde şehrin bayraklarla giydirilmiş sokaklarında yürüyor, evinin, işyerlerinin balkon ve pencerelerine çıkanların bizlere gönderdiği yürekli tebessümleri hediye olarak kabul ediyorduk…

Stadyuma yaklaştıkça, caddenin kaldırımlarındaki kalabalık yoğunlaşıyor, herkes sol sol sol sağ sol ritüelinden sıyrılıp heyecanla daha 5 dakika önce okul bahçesinde vedalaştığı anne babasını aramaya koyuluyordu…

Anne babayı görenler heyecanla ellerini havaya kaldırıp anne babasını gururla selamlıyor hemen ardından şaşırdığı adımlarını düzeltiyordu…

*

TÖREN ALANI

*

Tören alanı cıvıl cıvıl, stadyumda tek adımlık bile boş yer yok…

Tel örgülerin arasından su, simit, tost, meyve suyu akını başlıyordu bir süre sonra…

O esnada ilçe protokolü kutlamaya çıkıyor her okulu teker teker…

Kim daha yüksek “Sağol” diyecek yarışı başlıyor birden…

Heyecan dorukta..  

Sesler hazırlanıyor, dağılan sıralar toplanıyor, öğretmenler “Hadi bakalım çocuklar sıra size geliyor” diyerek son hazırlıkları yapıyor.

Sonunda kaymakam geliyor; “18 Eylül İlköğretim Okulu 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramınız Kutlu Olsun”

Hep bir ağızdan tüm yarışmacı ve çocuk kimliğimizle bağırıyoruz o an: “SAĞOL”

Kutlamaların ardından okulların eğitim öğretim yılının başından itibaren programlı bir şekilde hazırladığı gösterilerin icrasına geçiliyor…

Hepsi el emeği, hepsi kalp güzelliği, hepsi çocuk naifliği, hepsi Atatürk’ün, Genç Cumhuriyet’in umudu, geleceği, yüz akı…

Her gösteri sonrası muhteşem bir alkış tufanı, stadyumun ortasında birikmiş devasa büyüklükteki sevgi atmosferi…

Tören bitimi görevli bandonun yerini alışı ve geçiş töreni…

Çocukların geçişinde ayağa kalkmış bir kaymakam, komutan, başkan, bir devlet…

Ellerimizdeki bayraklar özgürce, kaygısızca dalgalanırken bizim gözlerimiz tribündeki coşkunun arasında bizi takip eden sevdiklerimizde…

Kürsüdeki öğretmen coşku dolu gür sesi ile bizim geçişimizi anons ediyor…

O an omuzlar dik, adımlar nizami, bakışlar ileri, bayraklar havaya...

Bunların her biri komutsuz yapılan eylemler ama…

Cebimizdeki mendil kadar temiz, elimizdeki bayraklar kadar kaygısız, sol sol sol sağ sol adımları kadar tavırlı, o güne özel hazırlanmış her şey kadar inançlı, anne baba övüncü kadar dik duruşlu biterdi bayramlar…

*

BUGÜN

*

Hepsi bir rüya gibi…

Kıt a dur bir ki…

 

edirneportal.net Tüm hakları saklıdır, Sitemizin tasarımı ve içeriği T.C. yasalarınca tescil ile korunmaktadır

Copyrights 2013 @ Türkiyemix Şehir Portalı